Emil

"Jeżdżę przede wszystkim w górach czyli downhill. Mieszkam w Warszawie i tutaj też szukam fajnych miejscówek. Stare Miasto daje radę, jest dużo schodów więc można pośmigać. Mój rower to mocniejszy sprzęcik, taki żeby na schodach się nie rozleciał. Z przodu Marzocchi Bomber. Właśnie jestem w trakcie wymiany ramy, zbieram pieniądze, w tym roku będzie może Kona Stinky..."
11.02.2011 ul. Broniewskiego

Arek

"Jeżdżę na rowerze naprawdę dużo - prawie 10 000 km rocznie. Głównie po
Warszawie, po za tym po Europie. Jak zamiast roweru muszę czasem użyć
samochodu to mnie boli serce, płuco i biodro.  Rower to dla mnie życie
naprawdę, czyli takie całym sobą. Zdarza mi się pisać takie listy do
ztm i urzędu miasta:

Witam,

Jest taki dowcip, że Francuz leciał do Moskwy, a Rosjanin do Paryża -
obaj mieli awaryjne lądowanie w Warszawie i obaj byli przekonani, że
dotarli na miejsce. To stwierdzenie na pewno nie dotyczy rozwiązań w
transporcie rowerowym - tu jesteśmy lata świetlne od Europy
Zachodniej. Jest to o tyle zadziwiające, że świadomość ludzi,
szczególnie w takich miastach jak Warszawa szybko się zmienia -
stajemy się nastawieni bardziej ekologicznie, bardziej zdrowotnie i
bardziej społecznie. Innymi słowy rowerów w mieście przybywa  i jest
to postęp geometryczny.

Ludzie, którzy używają rowerów nie tylko do rekreacji, ale przede
wszystkim do komunikacji, czyli tacy co jeżdżą po Warszawie dużo i
codziennie - wiedzą doskonale kogo należy się bać najbardziej.
Prawdzie upiory rowerzystów to kierowcy autobusów i taksówek. Ciekawe
jest to, że obiema tymi grupami opiekuje się Urząd Miasta. Oczywiście
nie można uogólniać, nie wszyscy kierowcy autobusów są źli, tak samo
jako nie wszyscy rowerzyści są święci. Powiem nawet, że spotkały mnie
ze strony kierowców autobusów niezwykle życzliwe gesty. Nie zmienia to
jednak faktu, że w 9 na 10 przypadkach, gdy kierowca wyjeżdża z
bocznej ulicy świadomie zajeżdżając rowerzyście drogę, czy też spycha
z krawędzi jezdni, czy inne świadome i bardzo agresywne zachowania
wobec rowerzysty - to jest to autobus lub taksówka. Nie może to
wynikać z przypadku czy z przemęczenia (w końcu obie te grupy są w
pracy) - tylko z nastawienia. Dla nich rowerzyści to intruzi, którzy
bezprawnie przeszkadzają im w pracy.

Nie oskarżając tych ludzi - bo ich zachowanie wynika tylko i wyłącznie
z niewiedzy, pragnę podkreślić, że problem jest poważny. Rowerzysta
jest bezbronny w starciu z wielotonowym gigantem. To co się dzieje to
jest igranie z ludzkim życiem. A jak względy humanistyczne nie są dla
kogoś ważne, to może ekonomiczne: po co budować za miliony ścieżki
rowerowe w mieście gdzie rowery nie są mile widziana? Gdzie gangi
"prawowitych" użytkowników dróg - wykorzystując swoją większą masę
dosłownie przepędzają rowery z drogi.

Nie wiem na ile istnieje świadomość problemu wśród miejskich
urzędników czy też w mediach - na ile jest tu wykonywana jakaś praca -
ale myślę, że kampania społeczna dla taksówkarzy czy kierowców
autobusów bardzo by pomogła. Bo naprawdę nie trzeba ich karami, czy
mandatami zmuszać do polubienia rowerzystów - wystarczy uświadomić.
Nie chce tu pisać znanych argumentów: takich jak mniej korków, czy
czystsze powietrze. Ale np. więcej rowerzystów to więcej klientów. W
moim środowisku osoby, które przerzucają się na rowery z czasem
nabierają totalnej awersji do używania samochodu - a to oznacza, że
zaczynają bardzo często korzystać z komunikacji miejskiej czy
taksówek.

Bardzo proszę o zajęcie się tematem.

List miał ten być pierwotnie zgłoszeniem, że jeden z kierowców
autobusów jest szalony. I zarazem pytaniem czy są w ogóle robione testy
psychiczne dla kierowców. Wróciłem do domu w totalnym szoku i usiadłem
od razu do pisania. Dzisiaj na Al. Niepodległości, w kierunku centrum,
między ulicą Batorego a trasą łazienkowską kierowca autobusu przy
wielkiej prędkości, z włączonym klaksonem staranował mnie z drogi.
Może uważał, że nie powinienem jechać bus pasem, może nie wiedział, że
ścieżka rowerowa, (która tam faktycznie jest) kończy się w połowie i
dalej jest zwyczajny dziurawy chodnik. Ale nie ważne jest tu nawet czy
miałem prawo jechać po jezdni, czy też nie - ważne, że ten człowiek
świadomie chciał uderzyć. Może jego wyczucie autobusu i doświadczenie
sprawia, że doskonale obliczył mój unik i to, że minie mnie o
minimetry. Mam zapisane numer autobusu i linii, ale nie chce ich
podawać, bo nie chcę żeby ten mail był krucjatą przeciwko jednej
osobie. Chciałbym, żeby coś się tutaj zmieniło. Coś drgnęło w kierunku
Paryża :)

Pozdrawiam serdecznie

Arkadiusz Recław"
18.11.2010 Żoliborz

Pan Tadeusz

"Jestem emerytem, rower to dla mnie relaks, jeżdżę żeby trochę  brzuszek stracić, no i sprawność lepsza jest. Jeżdżę codziennie, kiedy deszcz nie pada, 30-40 kilometrów. W Warszawie brakuje ścieżek rowerowych, najgorsze są przerwy między nimi, nie ma wyznaczonych dojazdów od ścieżki do ścieżki, nie wiadomo gdzie zjechać ze ścieżki i jak jechać bezpiecznie jak się skończy. W tej chwili liście wszystkie pospadały, dozorcy sprzątają z trawników a na ścieżkach nie, jest ślisko"
10.11.2010 ul. Broniewskiego

Ola

"Jadę do sklepu. Codziennie jeżdżę wszędzie na rowerze, to jest najlepszy sposób komunikacji w tym mieście. Rower kupiłam w komisie, nie wiem ile ma lat, możliwe że jest starszy ode mnie. Lubię stare rowery, są niezawodne i wytrzymałe."
09.11.2010 ul. Broniewskiego

Krzysiek

"jeżeli chodzi o temat; rower w Warszawie, to "zginęły" mi już dwa
:(, na co dzień pokonuję raczej stałą trasę dom-praca-dom, zmieniają się
tylko pory roku i pogoda, ale to wystarczy żeby było ciekawie, poza tym
rower pozwala utrzymać kondycję na jako-takim poziomie. W życiu to
klasycznie; od dzieciństwa, aż do śmierci (mam nadzieję nie prędkiej, i
nie pod kołami samochodu...;) Jeżeli ma być trochę osobiście i
sentymentalnie to mój pierwszy rower dostałem w wieku około 4 lat,
oczywiście z drugiej ręki, piękna maszynka z giętą bordową ramą i
"ostrym kołem", można było hamować z półobrotem...gdzieś go jeszcze
mam...;)"
04.11.2010 Żoliborz

Sabrina

"Godzina 8.30 pobudka. Oczko otwieram lewe i zawieszam na moim czerwono-białym jednośladzie (Jarzębina się nazywa). Wskakuję pod prysznic.  Prawe oko zawieszam po wyjściu z wanny, tylko że teraz widzę ja z drugiej strony. Tez ładnie wygląda. Uśmiecha się do mnie i dziękuje za super przejażdżkę wczoraj po mieście. Mogla się spotkać z tyloma innymi kolegami i koleżankami jednośladami. Przejechać się w dowolne miejsce w dowolnym czasie. Jak tylko chciała. Wymienić zdanie i ponarzekać na dwuślady które od czasu do czasu wprowadzały zamęt i strach w trakcie podróży. Ale w niczym to jej nie przeszkadza. Lubi to.
Po śniadanku i kąpieli to jest około południa schodzę do garażu i wskakuje na biała damę. Ta mi towarzyszy zawsze gdy śmigam po miastach w Polsce i w Europie. Udało jej się być w Niemczech oraz w Anglii. To też bardzo lubi choć nie najlepiej wspomina momenty gdy musi być rozebrana by zmieścić się do pokrowca rowerowego.
Moja Biała Dama jest wiernym towarzyszem przy każdym spotkaniu z przyjaciółmi lub imprezie rowerowej. Jestem jej wdzięczna że zawsze pomaga mi się przemieścić do różnych miejsc gdzie mam  coś do załatwienia i zależy mi na czasie. Wieczorami wpadamy razem na Grę w Polo na boisku pod Pałacem kultury, trzy razy w tygodniu od godziny 18.30. Zdarza nam się tam zabalować nawet do 21.00 - 22.00. Po energicznej grze daje jej odpocząć na haczyku w SKM w drodze powrotnej do domu. Często bywa też tak ze nie mam już dojazdu o późnych porach do domu więc już na ostatnich kroplach sił potrafi mnie dowieźć jeszcze te ostatnie 24km z centrum. Bardzo jestem jej wdzięczna że mnie jeszcze ani razu nie zawiodła. Jesteśmy zgraną parą i wiem ze nic tego nie zmieni :) Dzień bez roweru to dzień stracony!!!"  
19.10.2010 Park Żeromskiego

Anna

"odkąd zaczęłam jeździć rowerem po Warszawie, już nie korzystam z komunikacji miejskiej"
12.10.2010

Michał

"Do takiej regularnej jazdy namówił mnie mój starszy brat, choć myślę, że to było na zasadzie podziwu. Od tamtego czasu jeździmy przez cały rok. Poruszamy się na swych rowerach po mieście, odwiedzamy rodzinę na mazurach, ale także spełniamy swoje marzenia. W tym roku wybraliśmy się  w całkiem niezłą podróż, do cioci... na Sycylię. To strasznie zaraża, już myślimy nad kolejnymi mniejszymi i większymi wycieczkami. Uważam, że rower to- tuż po psie- najlepszy przyjaciel człowieka."
12.10.2010 ul. Wojska Polskiego

Szymon - Xun Vixx

"Nazywam się Szymon Kurzacz, na Warszawskiej Masie Krytycznej znany jako Xun Vixx.  Rowerami poziomymi zajmuję się od pięciu lat. Wcześniej pracowałem na poziomych velo taksówkach. Egzemplarz na którym siedzę to moja piąta konstrukcja i jednocześnie druga prywatnego użytku. Rower ma krótką bazę - 1.80m długości, mieści się w każdej windzie i można postawić go na bagażniku. Stary miał ponad 2.5m i nigdzie się nie mieścił. Aktualnie planuję budowę kolejnego roweru, który będzie jeszcze lepszy od poprzednich."
link dla zainteresowanych konstrukcjami Szymona: http://poziome.republika.pl/techno45.html

21.09.2010 ul. Broniewskiego

Antek

"Rower w mieście jest dla mnie najprzyjemniejszym, najekonomiczniejszym i najszybszym środkiem transportu. Po Warszawie jeździ się super jeśli tylko nie pozwoli się kierowcom aut i autobusów sprowadzić siebie do użytkownika drogi 2 kategorii. Poza miastem turystykę rowerowa uważam za jedna z najmilszych form rekreacji. Myślę ze po przejechaniu parunastu tysięcy km człowiek jest w stanie przywiązać się do swojego roweru."
04.09.2010 ul. Tamka 40 http://osir-cafe.blogspot.com/

Vi czyli Patryk

"Jeżdżę na rowerze, ponieważ uważam że jest to najbardziej efektywny środek lokomocji w mieście. Od 5 lat sezon dla mnie trwa 365 dni w roku. Uważam, że Warszawa jest jednym z najlepszych miast dla rowerów. Naprawdę jeździłem w kilku miastach europejskich kilkunastu w Polsce i poza Kopenhaga i Gdańskiem [zaznaczam, że nie byłem w Holandii] Warszawa jest absolutnie bezkonkurencyjna. A rower, to oprócz kilku gadżetów z Japonii sygnowanych NJS to przede wszystkim rama Romet Super, najlepsza rama jaka kiedykolwiek była robiona przez Rometa. Oczywiście w oryginalnym malowaniu."
04.09.2010 ul. Tamka 40 http://osir-cafe.blogspot.com/

Jagoda

"Jestem studentką psychologii klinicznej, pracuję w klubokawiarni OSiR.

Mieszkam dosyć daleko od centrum, więc wygodniej mi dostać się tam na rowerze niż stać w korkach, poza tym bardzo lubię jeździć rowerem. Fajne są nocne powroty na rowerze z pracy, o 4 rano właściwie nie jeżdżą samochody i prawie nie ma ludzi. Marzy mi się więcej ścieżek rowerowych."
04.09.2010 kładka nad ul. Tamka  http://osir-cafe.blogspot.com/

Radek Duda - muzyk, kompozytor

"Jestem muzykiem, pracuję w klubokawiarni "Osir". Rower to dla mnie wolność, niezależność, powietrze. On mocno przyczynił się do tego że jeszcze bardziej pokochałem Warszawę. Od lat mam ten sam egzemplarz, dużo razem przejechaliśmy i przeżyliśmy."
04.09.2010 ul. Tamka http://osir-cafe.blogspot.com/

Zuzia

"Studiuję socjologię na UW, pracuję w Osirze.
Rower traktuję funkcjonalnie, pozwala mi się przemieszczać po mieście dużo szybciej niż na piechotę. Można nim wszędzie dojechać i z czasem okazuje się, że Warszawa ma więcej do zaproponowania niż główne trasy autobusowe.
Od kiedy przerzuciłam się na kolarkę, której nie oddałabym za żadne skarby, jest mi dużo wygodniej wracać w nocy z Osiru do domu, muszę tylko pamiętać o światełkach, które czasem same się wyłączają."
04.09.2010 ul. Tamka 40 http://osir-cafe.blogspot.com/

Jurek

"Jadę do szkoły. Kocham rower nawet w deszczu. Lubię oderwać się od codzienności, na ulicach jest pusto więc fajnie jest pojeździć i odreagować jeżdżąc po kałużach"
31.08.2010 rondo Babka

Alicja - rowerowa przodowniczka!

Alicja jest specjalistką w zakresie lingwistyki. Oprócz tego fotografuje, maluje i śpiewa…
Zanim zdążyłem zadać jakiekolwiek pytanie, sama opowiedziała mi o swoich rowerach:

"Jeżdżę na rowerze - po Warszawie i nie tylko. Mam na stanie w domu dwa swoje rowery: jeden holenderski i jedną kolarkę. Oprócz tego mam też kolarkę Meridy, która należy do taty mojego ukochanego. I jeszcze rower współlokatora, który ma tyle różnych dziwnych gadżetów poprzyczepianych i jest tak drogi, że boję się na nim wyjechać, mimo że współlokator powiedział że mogę, ale na własną odpowiedzialność" :)

11.08.2010 ul. Marszałkowska

Daria - krakowianka w Warszawie

"Rower to oprócz mojego chłopaka najważniejsze co posiadam. Kupiłam go dwa lata temu i  nie wyobrażam sobie teraz życia bez roweru, zwłaszcza w Warszawie. Ponieważ jestem typową krakowianką, rower to jedyny środek transportu z którego korzystam. Niczym innym się nie da jeździć. Rowerem też nie jest łatwo poruszać się po Warszawie, mieszkam przy ulicy Puławskiej i tam niestety jesteśmy pozbawieni ścieżek rowerowych."
11.08.2010 ul. Marszałkowska

Joanna

"Mój rower jest moim przyjacielem, bardzo go lubię bo ma typowo damski charakter. Jest wygodny, ma wysoko uniesioną kierownicę, komfortowe siodełko, bagaż z przodu, bagaż z tyłu czyli wszystko co potrzebne do przemieszczania się po mieście. W Warszawie to mój rowerowy debiut, jestem z Wesołej i tam z przyjemnością poruszam się na rowerze. Teraz wypatruję ścieżek rowerowych i jestem zdziwiona bo tutaj przy ul. Marszałkowskiej ścieżka gdzieś ginie."
11.08.2010 Plac Konstytucji

Krzysiek i nowe opony

"Wracam ze sklepu rowerowego, jak widać..."
11.08.2010 Plac Konstytucji

Marta i Klaudyna

Marta studentka resocjalizacji i charakteryzatorka.
"W Warszawie jest mało ścieżek rowerowych i jeździ się kiepsko, właśnie przed chwilą miałyśmy zajście, dziadek zwrócił nam uwagę że jedziemy po chodniku a nie po ścieżce dla rowerów, wyjechałam dosłownie pół metra za ścieżkę, piesi za to mogą chodzić po ścieżkach rowerowych! ...mój rower do niedawna był jeszcze urządzeniem stojącym w piwnicy ale stwierdziłam że go stamtąd wyciągnę i teraz spędzam z nim dużo czasu"


Klaudyna studentka ochrony środowiska.
"Rower to dobra rozrywka, ruch i sport. Ostatnio jeżdżę więcej ponieważ mam znajomych rowerowych maniaków. Zabrali mnie na wycieczkę i zaraziłam się od nich. Myślę że od tego zacznie się moja przygoda z rowerem. Zapraszam na stronę internetową  http://www.rowerowimaniacy.pl/ "
11.08.2010 kładka nad al. Armii Ludowej